Sakuarno

Tutaj umieścić należy informacje o swoim kraju
Post Reply
User avatar
SaSTrooP
Site Admin
Posts: 889
Joined: Mon Aug 01, 2011 10:26 pm

Sakuarno

Post by SaSTrooP » Fri Aug 01, 2014 12:04 am

Republika Sakuarno - Kraj dwóch nadziei

Rejon Sakuarno wraz z otaczającym go archipelagiem wysp zamieszkany był przez wyspiarskie ludy Bahassa oraz kontynentalnych Marani od III wieku przed nasza erą. Utworzone państewka zajmujące półwysep oraz poszczególne wyspy archipelagu tworzyły luźną federacje przez większość czasu. Dopiero w III wieku władca górskich rejonów półwyspu Abaki Vabinsereya na drodze ekspansji militarnej scentralizował i zjednoczył wyspy i założył stolicę w Hansard. W dalszych wiekach wraz z wzrostem wpływów hinduskich pierwotny politeizm przyjął cechy kastowości, co uwypukliło różnice pomiędzy zwycięzcami, a pokonanymi. Przez wieki królestwo Sakuarno utrzymywało niezależność mimo prób wyparcia ich z kontynentalnej części państwa przez ościenne kraje. Początkiem utraty niezależności była zgoda króla Sipha Hamanntpa na założenie holenderskich faktorii handlowych oraz przyznanie im przywilejów gospodarczych. Holenderska kompania handlowa wykorzystała tymczasową słabość władców Hansardu w czasie wojny regencyjnej i buntu chłopów, osadzili na tronie marionetkowego króla Besil II. Władze kompanii rozpoczęły masową chrystianizację i europeizacje arystokracji oraz pozostałych Marani będących uprzywilejowaną grupą społeczną, biorącą udział w zarządzanie poszczególnymi wyspami. Wojny królestwa zjednoczonych prowincji z wielką Brytanią spowodowały że Sakuaro znalazło się pod panowaniem brytyjskim. Niechęć anglików do jezuickich misjonarzy sprawiło że katolicyzm coraz mocniej przesiąkał lokalnym folklorem i wywodzącymi się z politeistycznych wierzeń tradycjami, tworząc narodowy Kościół Maranistyczny. Bahassi jako kasta niska albo pozostała przy rozbudowanym politeizmie gdyż mimo protestów stolicy apostolskiej władze uważały Maranizm za wiarę dla uprzywilejowanej kasty. XVIII i XIX wiek przyniósł trzy bunty Bahassów skierowane przeciw reprezentujących władze kolonijne Marani oraz strukturom kościelnym. Wspierani przez wojska kolonialne chrześcianie krwawo stłumili każde z nich utrzymując władzę. W czasie I wojny światowej korpus ekspedycyjny złożony z mieszkańców Sakuarno walczył w południowej Afryce z wojskami niemieckich askari dzięki czemu 1918 Sakuaro otrzymało autonomię gospodarczą i militarną oficjalnie wciąż pozostając w sferze dominium brytyjskiego. Autonomia ta została została wykorzystana do obrony przed szerzącym się z KRWN. W latach 1924-26 na granicy trwały walki, które miały przetestować siłę władzy w Sakuarno i przygotować grunt pod inwazję. Państwo wytrzymało walki, a gdy komuniści zajęli się wojną z państwami klasycznymi Republika przeszła do kontrofensywy i uchwyciła część komunistycznych terytoriów, co było pierwszą ekspansją militarną w nowożytnych dziejach tego państwa. Wśród owych terytoriów leżało zniszczone miasto zwane Platonią, które miało połączyć Sakuarno z innymi kulturami raz na zawsze.
W 1942 roku doszło do bezkrwawego zamachu stanu na probrytyjskie władzę w Hansard i osadzenie króla Rathnayake. Brytyjczycy zaangażowani w walki w europie i Azji nie byli w stanie angażować się kolejny front dlatego doszło do podpisania umowy na mocy której Sakuaro otrzymuje niepodległość w zamian za wsparcie militarne i gospodarcze Imperium w wojnie z siłami osi.
Królestwo Sakuaro nie istniało długo. W 1954 doszło do zbrojnego obalenia monarchii przez komunistyczną partię Pracy i Wolności. Mimo nieudanych próby kolektywizacji rozdrobnionego rolnictwa i industrializacji archipelagu wysp pozbawionych większych zasobów mineralnych komuniści cieszyli się poparciem dotąd zmarginalizowanych Bahassi. Rządy komunistów trwały do roku 1968 kiedy wspierani przez CIA, dyskryminowani chrześcijańscy oficerowie i potomkowie dawnej arystokracji zdobyli i utrzymali port w Masaknah aż do przybycia brytyjskiego korpusu ekspedycyjnego. Wojna domowa trwająca siedem lat zakończyła się sukcesem z dwóch powodów: Sakuarno kontynentalne zamieszkane było głównie przez Marani, a poszczególne wyspy były odseparowane od siebie dzięki blokadzie royal navy niedopuszczając do koncentracji wojsk komunistycznych. Po zmianie władz obawiając się konfliktów etnicznych i wyznaniowych wprowadzono system konfesjonalistyczny oraz ostatecznie określono status Platonii w granicach Sakuarno. Mimo oficjalnego zniesienia kastowości i zrównania w prawach Marani i Bahassa, podziały były tak głębokie że małżeństwa mieszane jak i obecność przedstawicieli Bahassa w klasie wyższej jest rzadkością. Taki stan rzeczy doprowadził w 1997 do zbrojnego wystąpienia wyspiarzy, na czele której stoi populistyczno-lewicowa partia Palai-Simundu (Wolność i Równość). Buntownicy domagający się niepodległości dokonali próby zamachu stanu, który po porażce zmusił ich do wycofania się do dżungli. Tam mając poparcie miejscowej ludności przejęli kontrolę nad znacznym obszarem całkowicie wypierając stamtąd siły rządowe i proklamując anarchorepublikę. W 2005 roku po kilku nieudanych próbach ofensyw rząd próbował przekonać rebeliantów do pokoju, oferując im częściową autonomie. Środowiska związane z armią potraktowały próbę mediacji jak zdradę stanu i zmusiły demokratyczny rząd do ustąpienia oraz wznowienie walk z partyzantką Palai-Simundu. Mimo sukcesów militarnych puczyści pod wodzą generała Chatchura Melice spotkali się z potępieniem demokratycznego świata tym bardziej że Amnesty International i Czerwony Krzyż alarmuje o łamaniu praw człowieka, a nawet o masowych grobach na terenach odbitych w czasie walk. Chcąc przełamać impas spowodowany izolacją polityczną i embargiem militarnym skutkującym impasem na froncie Chatchura zgodził się na przeprowadzenie demokratycznych wyborów w 2014. Mimo ożywienia gospodarczego i napływu nowoczesnej broni bojownicy Palai znacząco wzmocnili swoje siły co zbiegło się z pojawieniem na czarnym rynku diamentów nieznanego pochodzenia.
Nowo obrana władza musi zakończyć ciągnący się konflikt, zjednoczyć podzielony kraj i zmazać złą sławę swego państwa. Generał Chatchura jest uznawany za wielu za bohatera- bohatera z krwią na rękach za którą pół świata chce go postawić przed sądem.

Gospodarka: Kauczuk, plantacje kawy i kakao, silnie rozwinięte rybołówstwo. Turystyka z dużym potencjałem ale ze względu na niestabilną polityke oraz wojnę domową cierpi na tym znacznie. Co miesiąc losowane straty z działalności partyzantów.


Republika Sakuarno
Ustrój - Teoretycznie republika (Jednoizbowy parlament 150 mandatów, wybory co 5 lat systemem konfesjonalnym, po 50 mandatów dla każdej z kast, prezydent zawsze wybierany z Katmahed), a faktycznie zależy to od wyników wyborów:
WARIANT A: Wygrywa stronnictwo militarystyczne, bezpośrednio podległe generałowi Chatchura, które jest kierowane przez samego generała z kuluarów. Stronnictwo to żąda szybkiego i krwawego rozprawienia się z Palai.
WARIANT B: Wygrywa mieszane stronnictwo konserwatywno-militarystyczne, na które Chatchura ma jedynie niewielki wpływ. Stronnictwo to wybiera premiera i prezydenta i preferuje częściowe ustępstwa, by konflikt wygasić.
WARIANT C: Wygrywa stronnictwo liberalne, które wybiera prezydenta i premiera i są zwolennikami silnej autonomii i ostatecznego pokojowego zakończenia konfliktu.

Bazowa duma narodowa: 1,0
Bazowa popularność przywódcy: 1,2 przy wariancie A, 1,0 przy wariancie B, 0,9 przy wariancie C
Demografia: 37% Marani (większość kontynentu, znaczna mniejszość na wyspach), 52% Bahassa (na wyspach i w gettach miast), 7% europejska ludność napływowa (tylko duże miasta), 4% populacja Platonii i inni
Bazowa Populacja: OK. 210 tys., przyrost naturalny to ok. 6700 osób rocznie, ale głównie z Bahassa.
Baza rekrutacyjna: 800-1500, miesięczny przyrost 21 osób (przyrost tylko z Marani)
Religia panująca: 34% Maranici (odłam chrześcijaństwa), 56% wierzeń lokalnych i prahinduskich, 10% inne wyznania klasyczne
Bazowi partnerzy handlowi: UK, Australia, Kanada, Indie
Bazowy budżet militarny: 3,9 miliarda, z czego 200 milionów musi zostać wydane na sprzęt chiński po zniżce 40%, zbudowany przed 1968 rokiem.
Dochód: 59 mln
SEP ogólny: 35,75 mln (65%)
SEP turystyczny: 19,25 mln (35%)
Przedsiębiorstwa państwowe: 4 mln
PKB na osobę: średnie (Marani), niskie lub bardzo niskie (Bahassa)
Poziom państwa: słabo rozwinięte gospodarczo, w miarę pewne politycznie i uznawane powszechnie
Zdolność transportowa: Średnia (3 kompanie na lądzie lub morzu o ile GM nie zarządzi inaczej)
Sugerowana gazeta główna: Maharashtra
Sugerowana stacja radiowa: Mirchint FM
Sugerowana stacja telewizyjna: Sirimati TV
Cecha szczególna terenowa: Bojowa bandana
Sugerowana nazwa sił zbrojnych: Saguarno Anthas-en, Saguarno Kariteh-en, Saguarno Mareee-en, Saguarno Szumrurmahataramaszuruburumnamaratuaraathaaara (Policja)

Inne: Istnieją trzy kasty:
O`et- chrześcijańscy potomkowie arystokracji, kasta uprzywilejowana
Katmahed- Maranicka klasa średnia, różnice pomiędzy nimi a O`et w znacznym ciągu zatarte ograniczają się tylko do drobnej niechęci wśród starszych pokoleń
Ptamesanndu- biedota i wszyscy Bahassa, oficjalnie mają te same prawa co reszta ale uprzedzenia narosłe przez wieki są silniejsze niż prawo
Narodowy kościół Maranicki- chrześcijaństwo o silnych wpływach dalekowschodnich, doktrynalnie bliskie katolicyzmowi z silnym akcentem na kult zmarłych uznawanych za opiekunów żyjących. Ważnym aspektem są procesje i taniec przesycony symboliką w formie przedstawień pasyjnych. Watykan uznaje Maranitów za legalny odłam chrześcijaństwa lecz ostro krytykuje za bycie zamkniętym na przedstawicieli Bahassa i brak walki z uprzedzeniami kastowymi.
Parasawizm- politeistyczne wierzenia tradycyjnie występujące w Sakuarno, o silnych wpływach hinduizmu i buddyzmu oraz wiary w duchy przodków. Praktycznie brak organizacji religijnej i wyspecjalizowanych kapłanów.

Różnice pomiędzy Marani a Bahassa to kwestia dialektu, kultury, religii (Bahassa pozostali głównie przy politeizmie i kultu przodków) oraz ze względu na separacje genetyczną istnieje różnica fizjonomiczna dostrzegalna przez wprawne oko.

Partie:
-Partia Zjednoczenia Narodowego- dawni puczyści wspierani przez koła wojskowe i radykałów, uważają generała Chatchura za bohatera narodowego i człowieka zdolnego do całkowitego zwycięstwa
-Partia Rozwoju Sakuarno- centrum i liberałowie, niechętni dalszej eskalacji konfliktu, gotowi na drobne ustępstwa w stosunku do rebeliantów, a najlepiej do powrotu przedwojenego status quo
-Partia Mas- typowi lewicowi populiści, 3 miliony mieszkań chleba i igrzysk, stosunek do rebelii totalna chorągiewka
-liberalni demokraci utracili władzę po próbach pertraktacji, wciąż cieszący si zrozumiałym poparciem pacyfistów i Ptamesanndu

PalaiSimundu: lewicowa partyzantka mająca całkowita kontrolę nad wyspiarską prowincją cieszy się poparciem Bahassa. Czerpie spore dochody z handlu bronią, diamentami, mimo że prowadzą ustrój anarchokolektywny to utrzymują szczątkową formę państwowości. Gminy utrzymują lokalne milicję oraz płacą daninę na utrzymanie regularnych oddziałów. Odziały wojskowe są zapewnie szkolone przez obce państwa którym zależy na dłuższej destabilizacji Sakuarno.


Poziom socjalu:
minimalny 20%, wystarczający 27%, maksymalny 38%

Przynależność traktatowa:
ONZ: Sygnatariusz z San Francisco
Dodatkowe organizacje ONZ: Brak
Konwencja Wiedeńska o Prawie Traktatów: Sygnatariusz
Konwencja Wiedeńska o Stosunkach Dyplomatycznych i Konsularnych: Tak
Konwencja o Prawie Morza z Montego Bay: Tak
Konwencja Ottawska o Nieużywaniu Min Przeciwpiechotnich: Tak
New Commonwealth: Tak
Dodatkowo: Bank Azjatycki, sędzia w MTK

SPIS PRZEDSIĘBIORSTW PAŃSTWOWYCH:
Nazwa/Dochód/Branża/Rozmieszczenie geograficzne
Shamarenda-ADIDOS/3 mln/tekstylia i odzieżówka/Mervara
Kma`ters Elektro- RTV/1 mln/prosta elektronika/Vadgaonsheri

Post Reply