Północne Sahrani

Post Reply
User avatar
Peeguła
Gracz
Posts: 88
Joined: Mon Aug 01, 2011 10:44 pm

Północne Sahrani

Post by Peeguła » Mon Aug 01, 2011 11:04 pm

PÓŁNOCNE SAHRANI - KRAJ NAIWNY?



Wyspa Sahrani została skolonizowana przez europejczyków na początku XVIII wieku - dokładnie w 1788 roku. Bardzo szybko przybyło tam wielu hiszpańskich duchownych, co spowodowało przyjęcie się języka hiszpańskiego na wyspie mimo prawdziwej mieszanki kulturowej.
Życie na Sahrani, będącej królestwem pod brytyjskim protektoratem przebiegało spokojnie do czasu, gdy niedawno powstały Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich podjął się próby poszerzenia swoich wpływów w rejonie basenu Morza Zielonego.
Pierwszą ofiarą padła - w 1925 roku - Republika Sahrani Jana Novotnego. Kraj pełen materiałów rzadkich pozwalających rozwinąć przemysł ciężki w rejonie przyciągał jak magnes KC w Moskwie, ale prawdziwą chrapką była wyspa: północ pełna złóż węgla i uranu, a południe pływające w ropie. Przed II wojną światową komunistą szło relatywnie słabo, a Królestwo Sahrani rządzone wtedy przez króla Jose I zachowało niezależność.
Niestety, po '45 roku Wielka Brytania zniszczona 6 latami konfliktu zmuszona była wycofać się ze swoich stref wpływu, w tym i Sahrani. Paraiso obawiało się otwartej inwazji ze strony Związku Radzieckiego, ale ta nie nadchodziła. Zacofane królestwo nie zdawało sobie jednak sprawy z powali sytuacji z powodu słabo rozwiniętej sieci wywiadowczej. W międzyczasie na wyspę wróciła czołówka wygnanych komunistów z Ramirezem de la Barcą na czele. W kwietniu 1964 roku de la Barca proklamował powstanie Demokratycznej Republiki Sahrani (DRS). Armia rządowa pokazała swoją słabość i do końca roku utraciła połowę kraju. Jednakże Londyn nie zamierzał bezczynnie przyglądać się upadkowi ich dawnego protektoratu doprowadzając co zawieszenia broni w żądaniu wydanym przez ONZ.
Na wskutek układu pokojowego Jose I utracił połowę wyspy, zaś graniczne miasto Corazol miało pozostać strefą zdemilitaryzowaną. Stolicę królestwa, nazywanego teraz już tylko Królestwem Południowego Sahrani (KSS) pozostawiono w Paraiso, zaś DRS utworzył swoją w niewielkim mieście Bagango. Początkowo ZSRR narzekał na powstały układ sił nazywając go "trzecią Koreą i Wietnamem", ale de la Barca wiedział swoje. Słusznie zresztą, gdyż sam zainspirował układ zdając sobie sprawę z faktu licznych dostaw sprzętowych płynących ZSRR z powodu "ciągłego kapitalistyczno-monarchistycznego zagrożenia płynącego od południowych bękartów".
Wydawać by się mogło, że północ zbiednieje dokładnie tak samo jak Korea, ale tak się nie stało. Potężne złoża uranu potrzebne Rosjanom zamieniły się w banknoty. DRS nie rozwinęła w zasadzie przemysłu - poziom ich złóż pozwala zyskiwać na handlu więcej niż z paru fabryk. W połączeniu z dostawami sprzętowymi DRS wpadła w niebezpieczną sytuację: był bogaty i biedny zarazem. de la Barca umarł w 1984 roku, władzę na krótko przejął jego protegowany Ruiz Esteves, ale zamordowano go w 1988.
Wtedy do władzy doszła faktyczna junta wojskowa, stanowiąca w zasadzie połowę zmilitaryzowanego społeczeństwa. Utworzono parlament i stanowisko prezydenta, które zajął inicjator spisku, Miguel Richardez. Wydawać by się mogło, że Demokratyczna Republika Sahrani faktycznie stała się demokratyczna, ale to tylko pozory. Społeczeństwo wciąż pozostawało zmilitaryzowane, a wątły parlament składał się z protegowanych prezydenta.
Sytuację diametralnie zmienił rok 2008, gdy na wyspę przybył 27th Marine Expeditionary Unit (ten sam, który 2 lata później interweniował w Zagorii) celem przeszkolenia Królewskiego Korpusu Armii Sahrani (RACS), którego cywilna władza była coraz bardziej spanikowana z powodu poczynań Richardeza i jawnego wręcz gwałcenia przepisów dotyczących statusu miasta Corazol.
Gdy w sierpniu 2008 roku wojska USA wycofały się z wyspy, DRS bez wypowiedzenia wojny wkroczyło na terytorium południowego sąsiada, zaskakując ONZ, USA, a nawet Rosję, nie mówiąc o samym zainteresowanym. Niestety, dla DRS w tym momencie wojna była przegrana: niewielka część sił wojsk USA nie zdążyła ewakuować się na czas i nagle zostali wciągnięci w regularne działania zbrojne. W takiej sytuacji Waszyngton nie mógł zrobić nic innego niż tylko zawrócić 27th MEU. Gdy upadła niemal połowa kraju przybyło amerykańskie wsparcie i zatrzymało ofensywę, a następie wyprowadziło własną. Do końca września zajęto 80% terytoriów północnego Sahrani zmuszając Richardeza i jego gabinet do ucieczki.
Tym razem komunistom dopisało szczęście: na wskutek wydarzeń w 2009 roku na Sahrani Paraiso utraciło mandat ONZ na północną część wyspy. W maju 2009 odtworzono państwo, zaś do 2010 roku powróciły wszelkie możliwe kontrakty i dyplomatyczne stosunki nawiązało większość krajów. Ale nie Paraiso.

Demokratyczna Republika Sahrani została zniszczona wojną sprzed 2,5 roku, ale wciąż posiada swoje strategiczne zasoby mineralne i silnych przyjaciół. Czy tym razem zjednoczy wyspę, czy też upadnie pod naporem ciosów rojalistów? Czy typowy "mexican stand-off" zakończy się w najbliższej przyszłości? Czy Północne Sahrani zostanie ostoją socjalizmu i przyćmi nawet sławę Zagorii?


GOSPODARKA
Jak na kraj komunistyczny, gospodarka jest dość rozwinięta. Oznacza to życie na poziomie, który obywatele krajów kapitalistycznych uznaliby za głęboki kryzys. Podstawowe towary są, ale najwyżej po kilka rodzajów. Od czasu do czasu rzuci się coś z importu. Duża część dochodów państwa to wydobycie surowców i przemysł ciężki.
Północne Sahrani jest krajem proszącym się o reformy, społeczeństwo tego właśnie chce. Jakie to będą reformy, zależy już od El Presidente, który równie dobrze może dalej trzymać ludzi i gospodarkę za twarz.
Mimo słabości gospodarki, Północne Sahrani jest dumne ze swojej służby zdrowia i edukacji, które mają najlepszy stosunek dostępności do jakości w całym rejonie Morza Zielonego. Stąd kraj ma duży potencjał do rozwoju.
Turystyka prawie nie istnieje, gdyby jednak El Presidente poluzował, potencjał jest olbrzymi. Jeśli chodzi o wojnę, DRS może ją prowadzić dopóty, dopóki morskie szlaki importu towarów i eksportu surowców są bezpieczne.

Infrastruktura portowa (ilośćxpoziom doków, nabrzeże):
Eponia - 160 metrów
Hunapu - 100 metrów
Bagango - 1x3, 250 metrów
Obregan - 160 metrów
Pita - 300 metrów
Corazol - 1x3, 1x2, 300 metrów



Demokratyczna Republika Sahrani
Ustrój: Dyktatura wojskowa, parlament, jedna izba, 50 miejsc, lewica, socjalizm, interwencjonizm.
Przyrost Naturalny: 32 ludzi na miesiąc
Początkowa populacja: 927 ludzi
Bazowa duma narodowa: 1,2
Bazowa popularność przywódcy: 1,1
Budżet militarny: 4,6 miliarda
Szczególna cecha terenowa (zwiększa prawdopodobieństwo na jej wylosowanie): Brak
Początkowy dochód miesięczny:
SEP - 50 mln.
Przedsiębiorstwa państwowe - 18 mln.
Razem 68 mln.
Demografia: 94% sahrańczycy, 4% rosjanie, 2% inni
Religia panująca: Brak, wolność wyznania
Bazowi partnerzy handlowi: Federacja Rosyjska, Północna Korea.
System Władzy: rządzi El Presidente Richardez, który jest także I sekretarzem Wielkiej Komunistycznej Partii Sahrani (WKPS). Te 50 miejsc w izbie to działacze WKPS z poszczególnych okręgów wyspy, czyli najzwyczajniejsi przedstawiciele komunistyczno-feudalnego systemu władzy
PKB na osobę: średnie, podstawowe artykuły dostępne i łatwe do nabycia, gorzej z tymi z wyższej półki...
Sugerowana gazeta główna: Revolucionista
Sugerowana stacja radiowa: No Pasaran!
Sugerowana stacja telewizyjna: Bandera Roja
Sugerowana nazwa sił zbrojnych: Sahrani Liberation Army/Sahrani Ejercito de Liberacion (SLA/SEL), Sahrani Liberation Army Air Force/Sahrani Ejercito de Liberacion de la Fuerza Aerea (SLAAF/SELFA), Sahrani Liberation Army Navy/Sahrani Ejército de Liberación de la Marina (SLAN/SELM)
Zdolność transportowa: Słaba (pełna mobilność po wyspie, ale jedynie jedna kompania na morzu, chyba, że GM zdecyduje inaczej LUB Sahrani rozbuduje kwiczący przemysł portowy i marynarkę)
Poziom państwa: silne gospodarczo, stabilne politycznie i uznawane powszechnie
Inne: Ludzie widzą mimo wszystko przepaść dzielącą ich od bogatego południa.
UWAGA! W północnej części wyspy wykryto jakiś czas temu złoża uranu!

User avatar
Elas
Posts: 56
Joined: Tue Aug 02, 2011 5:22 pm

Post by Elas » Thu Aug 04, 2011 11:33 pm

TURA 0 - ORGANIZACJA ARMII

Mam 5100 milionów.

Zakupuje u Rosjan:
1,500 miliarda - broń AKM
1,025 miliarda - 25 czołgów T-90A
0,750 miliarda - 25 czołgów T-72BM
0,600 miliarda - 10 samolotów Mig-25
0,090 miliarda - 30 transporterów opancerzonych BMP-2D

RAZEM: 3,965
Otrzymuje jednak zniżkę 20%, więc płacę 3172 milionów.

Zakupuje doktryny: Nowoczesny Blitzkrieg, Opóźnienie, Nacisk na szybkość.
Co kosztuje mnie łącznie 850 milionów. Łącznie straciłem już 4022 milionów.

Formuję 2 kompanie pancerne, co kosztuje mnie 400 milionów.
Formuje 2 kompanie zmechanizowane, co kosztuje mnie 250 milionów.
Szkolę 200 żołnierzy do kompanii zmechanizowanych, co kosztuje mnie 2,2mln.
Straciłem już 4674,2 milionów.

Tworzę dwie kompanie poborowe co kosztuje mnie 130 milionów.
Szkolę 200 żołnierzy do kompanii poborowych, co kosztuje mnie 1,4 miliona.
Straciłem już 4805,6 mln.

Kupuję dwa okręty podwodne Golf class (te Rosyjskie :P) o wartości 176 milionów, jednak dzięki zniżce płacę jedynie 140,8

mln.
Łącznie straciłem już 4946,4 milionów.

Kupuje 10 dział bezodrzutowych SPG-9 73mm o łącznej wartości 5,250 mln oraz 10 moździerzy 2B14 Podnos 82 o łącznej wartości

3mln. Łączna wartość to 8,250mln jednak dzięki zniżkom płacę jedynie 6,6 mln.
Łącznie straciłem już 4953mln i tym samym kończe zakupy.
147 milionów pozostało.


Koszty w ludziach:

Kompanie piechoty:
200 ludzi do kompanii piechoty
16 ludzi do obsługi SPG
32 ludzi do obsługi Podnosów

248 ludzi użytych

Kompanie pancerne:
120 ludzi na załogantów

368 ludzi użytych

Kompanie zmechanizowane:
200 ludzi na żołnierzy
80 ludzi na obsługę pojazdów

648 ludzi użytych

Okręty:
160 ludzi użytych

808 ludzi użytych

Samoloty:
10 ludzi użytych


818 ludzi łącznie użytych
927 ludzi łącznie
109 pozostało.

User avatar
Elas
Posts: 56
Joined: Tue Aug 02, 2011 5:22 pm

Post by Elas » Thu Aug 04, 2011 11:35 pm

Duma narodowa: 1.2
Poparcie dla przywódcy: 0.8


Sahrani Ejercito de Liberacion

Broń główna: AKM

Doktryny:
* Nowoczesny Blitzkrieg (koszt żołnierza +1k )
- Fazy Operacji (zmech/zmot/panc +0,05 do ataku)
-
* Opóźnienie ([wszystko] obrona +0.05)
-
-
Łącznie bonusy: koszt żołnierza +1k; [wszystko] obrona +0.05;

[zmech/zmot/panc] +0,05 do ataku
Skuteczność doktryny ofensywnej: 1.2
Skuteczność doktryny defensywnej: 1.0


1. Kompania Bojowych Oddziałów Milicji Obywatelskiej "Unión"
48 ludzi na 80 (60% stanu)
EXP: 45
MOR: 65
4-7
Corazol


1. Kompania Piechoty "Libertad"
87 udzi na 100 (87% stanu)
4x SPG-9 73mm
4x 2B14 Podnos 82mm
EXP: 55
MOR: 52
4-7 + 0,72
Corazol


2. Kompania Piechoty "Sahrani"
83 ludzi na 100 (83% stanu)
4x SPG-9 73mm
4x 2B14 Podnos 82mm
EXP: 55
MOR: 52
4-7 + 0,72
Corazol

1. Kompania Zmechanizowana "Toro" (45%)
48 ludzi na 100 (48% stanu)
5x BMP-2D ( 80% stanu)
0x T-72BM na 2 (100% stanu)
EXP: 60
MOR: 57
11-14,7
Corazol

2. Kompania Zmechanizowana "Conejo" (27%)
29 ludzi na 100 (29% stanu)
3x BMP-2D
0x T-72BM z 2(100%)
EXP: 60
MOR: 57
11-14,7
Corazol


1. Kompania Pancerna "Trueno" (55%)
11x T-72BM na 20 (55% stanu)
EXP: 60
MOR: 57
19-22
Corazol


2. Kompania Pancerna "Tormenta" (20%)
2x T-90A na 10 (20% stanu)
EXP: 60
MOR: 57
22-26
Corazol

3. Kompania Pancerna "Huracán" (50%)
5x T-90A na 10 (50% stanu)
EXP: 60
MOR: 57
22-26
Corazol


Sahrani Ejercito de Liberacion de la Fuerza

Doktryny:
*Nacisk na szybkość (Unik +2%)
-
-
Łączne bonusy: Unik +2%


Sahrani Ejército de Liberación de la Marina

Przedrostek pojedynczego okrętu: Nave de la República Democrática

Sahrani (NRDS)
Doktryny:
*
-
-
Łączne bonusy:


NRDS "Tiburón"
Okręt podwodny klasy Golf (ten "rosyjski")
Rozmiar duży
EXP: 50
MOR: 50
10-60 atak
Zasięg 60
2-4 obrona




Rezerwy:
2x SPG-9 73mm
2x 2B14 Podnos 82mm
Last edited by Elas on Tue Sep 20, 2011 11:48 pm, edited 16 times in total.

User avatar
Elas
Posts: 56
Joined: Tue Aug 02, 2011 5:22 pm

Post by Elas » Mon Aug 08, 2011 7:48 pm


la historia de la Sahrani Ejercito de Liberacion


Historia armii wyzwoleńczej demokratycznego Sahrani

1. Kompania Piechoty "Libertad"

Stworzona już w 1964 roku przez Ramireza de la Barce, brała udział w wszystkich konfliktach w jakich uczestniczyła DRS. Aktualnie dowodzona przez mayor Carlos Rodríguez, który dowodzi także wszystkimi siłami piechoty DRS) jest razem z 2. Kompanią Piechoty „Sahrani” najstarszą jednostką DRS.
Historia:
- Stworzenie 1964 roku.
- Wojna o Niepodległość (1964r) w której „Libertad” był główną siłą uderzeniową.
- Zmniejszenie stanu osobowego w 1985 roku.
- I Wojna Unifikacyjna (2008r) – „Libertad” wraz z „Toro” i „Trueno” prowadzi natarcie, które powstrzymują siły Amerykańskie. „Libertad” traci 70% stanu osobowego i przechodzi do partyzantki.
- Reorganizacja „Libertad” w 2009 roku.
- Uczestnictwo w manewrach wojskowych „Fuerza y la Movilidad – DRS 2010”


2. Kompania Piechoty „Sahrani”

Wpierw miała stanowić część kompanii „Libertad” jednak ostatecznie stała się niezależną kompanią sformowaną w 1964 roku. Przeszła niemal identyczny szlak bojowy co jej „bliźniaczka”. Aktualnie dowodzona przez capitán Antonio de Rivera.
Historia:
- Stworzenie w 1964 roku jako kompania ochotników (milicji)
- Wojna o Niepodległość (1964r).
- Reorganizacja jednostki w 1968 roku, która staje się pełnoprawną kompanią piechoty.
- Zmniejszenie stanu osobowego w 1985 roku.
- I Wojna Unifikacyjna (2008r) – po początkowo udanym natarciu, „Sahrani” wpada w kocioł w trakcie kontrataku sił Amerykańskich. Większość żołnierzy poddaje się bez walki.
- Odtworzenie jednostki w 2009 roku, głównie z żołnierzy wracających z niewoli.
- Uczestnictwo w manewrach wojskowych „Fuerza y la Movilidad – DRS 2010”


1. Kompania Zmechanizowana „Toro”

Sformowana z pomocą Radzieckich instruktorów jednostka, pierwsza w DRS, która nie poruszała się pieszo lub konno. Dowodzona przez mayor Pedro Frederico.
Historia:
- Stworzenie w 1965 roku.
- I Wojna Unifikacyjna (2008r) – wraz z „Trueno” i „Libertad” prowadzi natarcie, które zatrzymuje armia Amerykańska. Wycofuje się do stolicy w stanie osobowym 70%, gdzie zostaje kompletnie zniszczona, uratowało się zaledwie kilku ludzi.
- Odtworzenie jednostki w 2009 roku na podstawie założeń teniente coronel Jacobo Lujan.
- Uczestnictwo w manewrach wojskowych „Fuerza y la Movilidad – DRS 2010”


2. Kompania Zmechanizowana „Conejo”

Sformowana według założeń coronel Jacobo Lujan jest prawie najmłodszą kompanią DRS wraz z bliźniaczą kompanią „Tormenta”. Dowodzona przez capitán Roberto Rey.
Historia:
- Stworzenie w 2010r.
- Uczestnictwo w manewrach wojskowych „Fuerza y la Movilidad – DRS 2010”


1. Kompania Pancerna „Trueno”

Stworzona z potrzeby posiadania potężnej jednostki uderzeniowej do przebicia się przez obronę KP Sahrani. Dowodzona przez capitán Miguel Colluci.
Historia:
- Stworzenie w 1970 roku.
- I Wojna Unifikacyjna (2008r) w trakcie której mimo przestarzałego wówczas sprzętu (głównie T-55A, nieliczne T-62A.) prowadzi natarcie z wsparciem „Libertad” oraz „Toro”. Rozbiła się na pozycjach Amerykańskich, tracąc 65% sprzętu i ludzi. Niedobitki wycofały się do DRS, gdzie zostały zniszczone w trakcie próby obrony stolicy.
- Reorganizacja w 2009 z użyciem nowoczesnego sprzętu.
- Uczestnictwo w manewrach wojskowych „Fuerza y la Movilidad – DRS 2010”


2. Kompania Pancerna „Tormenta”

Sformowana według założeń coronel Jacobo Lujan, który stał się także jej głównym dowódcą. Jej założeniem było stworzenie najpotężniejszej możliwej siły uderzeniowej, która potrafi pokonać nawet liczniejszego przeciwnika. Nagrodzona w trakcie manewrów, gdzie potwierdziła swoją skuteczność.
Historia:
- Stworzenie w 2010 roku.
- Uczestnictwo w manewrach wojskowych „Fuerza y la Movilidad – DRS 2010” gdzie zostało odznaczone przez samego El Presidente z powodu gigantycznej skuteczności.


1. Eskadra"Águila"

Dowodzona przez teniente Maite Perroni jest aktualnie jedyną formacją lotnictwa DRS o charakterze myśliwskim z możliwością lekkiego wsparcia sił lądowych.
Historia:
- Stworzenie w roku 1967 roku z dużą pomocą ZSRR.
- Wojna Unifikacyjna (2008r) w trakcie której wszystkie 25 przestarzałych samolotów zostaje zniszczonych przez siły Amerykańskie. Część z nich (8) dostaje przeżywa i dostaje się do niewoli.
- Odtworzenie w roku 2009 z 6 pilotów którzy dawniej stanowili jej skład oraz 4 nowych, którzy wcześniej mieli doświadczenie z lataniem.
- Uczestnictwo w manewrach wojskowych „Fuerza y la Movilidad – DRS 2010”

Post Reply