Amestris

Tutaj umieścić należy informacje o swoim kraju
Post Reply
User avatar
SaSTrooP
Site Admin
Posts: 844
Joined: Mon Aug 01, 2011 10:26 pm

Amestris

Post by SaSTrooP » Sun Aug 03, 2014 1:10 am

Amestris - państwo toczone nowotworem

Historia państwa zwanego dziś Amestris sięga do czasów starożytnych, kiedy to tajemniczy i charyzmatyczny przywódca, znany tylko jako Mędrzec ze Wschodu, poprowadził pokaźną rzeszę Izraelitów na północ, na terytoria bliskie teraźniejszej południowej Rosji. Wydarzenia te według różnych źródeł datuje się na 200 – 180 rok p.n.e., kiedy to Seleucydzi zostali ostatecznie wyparci z Iranu. Według podań ludności, przywódca Izraelitów posiadał wiedzę tajemną i czarnoksięskie zdolności. Potrafił dwukrotnie zwiększyć zbierane plony, sprawić, że bydło mnożyło się szybciej, a ciężkie choroby stawały się uleczalne. Jednak na podstawie wiedzy z Imperium Perskiego można zauważyć podobieństwo pomiędzy jego metodami, a metodami sasanidzkich magów – kapłanów. Mędrzec ze Wschodu głosił zaratustrianizm, lecz po jego śmierci, wraz z upływem lat jego lud zauważył ogromne podobieństwo ich wierzeń do rodzącej się religii chrześcijańskiej, którą szybko przyjęto przy pomocy misjonarzy z ówczesnego Rzymu. Powstała w ten sposób sieć miasteczek i wiosek z ogromnym poczuciem wartości wspólnoty i religii. Oprócz tego, wśród Amestryjczyków bardzo popularne stało się znachorstwo. Szybko rozrastająca się gildia przejęła wiedzę pierwszego przywódcy swojego ludu wprowadzając doń ludowe wierzenia, specyfiki z miejscowych ziół, a nawet wróżbiarstwo. Przez kupców z Cesarstwa Bizantyjskiego zostali porównani do alchemików. Co prawda nie mieli oni nic wspólnego z kamieniem filozoficznym i nieśmiertelnością, lecz nazwa przyjęła się a grupa rządząca państwem została nazwana Alchemikami. Jak wynika z historii Amestris, lud ten bardzo często wykorzystywał słowa i technologie innych kultur.
Ĕlakamiści, uważani za spadkobierców Mędrca ze Wschodu, strzegli terenów Amestryjczyków. Pobliskie cywilizacje uważały ich za niebezpiecznych, dlatego rzadko występowały wojny. Okres panowania tej nadzwyczaj dziwacznej kasty chylił się ku końcowi wraz z podziałem Kościoła Chrześcijańskiego.
Podczas Wielkiej Schizmy Rada Mędrców, podążywszy za patriarchami, opowiedziała się po stronie kościoła wschodniego. Wpływy chrześcijańskie powiększyły się, gdy założono pierwsze oficjalne biskupstwo w 1571 roku w Optain. Władze Kościoła Amestriańskiego często się zmieniały, gdyż Ĕlakamiści wciąż walczyli o swoje wpływy, jednak ostatecznie udało się ich wyeliminować z polityki.
Mimo to, całkowite tożsamościowe zjednoczenie Amestris dokonało się dopiero podczas najazdów tureckich w XVI wieku, prowadzonych z terytorium dzisiejszej Gaary. Gdy ekspansywny naród o innej ideologii zaczął palić i rabować kolejne wioski pokojowo nastawionych mieszkańców. Pod jednym sztandarem uzbrojeni w długie łuki, proce i jednoręczne miecze Amestryjczycy odnosili pierwsze zwycięstwa. Tylko dwa czynniki sprawiły, że zaprzestano najazdów. Po pierwsze tubylcy w zawrotnym tempie nauczyli się od jeńców jazdy konnej, wydajniejszego kowalstwa, a także budowania machin oblężniczych. Po drugie, Imperium Osmańskie zwróciło swoje oczy ku Europie, o wiele groźniejszemu wrogowi. Wtedy też zauważono wady i słabość kościoła wschodniego. Na podstawie porozumień watykańskich z 1603 roku, papież uznał obrządek kościoła amestriańskiego w zamian za przyjęcie serii katolickich dogmatów i oczywiście oddanie się pod opiekę papieżowi.
Pierwszym władcą Amestris został niejaki Szymon Nissa z Optain. Uczynił ze swojego miasta oficjalną stolicę, na co zgodziły się wszystkie pozostałe siedziby Amestryjczyków. Poprzez kontakty z Koion Hellenon do Amestris zawitała całe rzesze artystów, co spowodowało znaczący rozwój kulturowy.
W międzyczasie wypuszczono jeńców tureckich przetrzymywanych w lochach. Zniszczeni psychicznie nie mieli sił na drogę powrotną do swoich terytoriów, co skłoniło ich do podpisania umowy z Amestryjczykami o utworzenie tymczasowego miasta na południe od stolicy państwa. Wtedy dobroduszni mieszkańcy Amestris nie wiedzieli, że owe miasto w ciągu wieku dorówna im potęgą i rozpęta Pierwszą Wojnę Domową. Niemniej jednak Amestryjczycy nie mieli innego wyjścia. Jako ortodoksyjni katolicy uznawali pomoc swoim byłym wrogom za obowiązek.
Dopiero po kilku wiekach Amestryjczycy zdali sobie sprawę z rosnącej iszwalskiej potęgi. Wyznający islam lud zyskał miano jednego z najbardziej wojowniczych tamtych czasów. Częste spory religijne z właściwymi mieszkańcami doprowadziły do jeszcze bardziej radykalnego wyznawania Allacha wśród byłych turków. Nie chcąc ryzykować otwartej wojny domowej, podczas której zginęłoby wielu, postanowiono udobruchać Iszwalczyków dając im autonomię i wiedzę potrzebną do rozpoczęcia działalności gospodarczej na wyższych szczeblach. Był to największy błąd jaki mogli popełnić, gdyż zachłanni islamiści objęli rozmaite stanowiska w urzędach i Radzie Mędrców skutecznie forsując naukę Koranu na równi z Biblią, a także roszcząc prawa do połowy państwa. Wiek XIX specyfikował się serią słabych rządów i rozpaczliwego szukania pomocy u Europy. Dopiero w 1889 roku Europa zauważyło Amestris jako partnera handlowego.
Odnowienie państwa dokonało się dopiero po zmianie ustrojowej, kiedy to za namową Herberta Hoovera, ówczesnego prezydenta USA Amestris stało się Republiką Parlamentarną. Dwa lata później, w 1930 roku połączono urzędy prezesa rady ministrów i prezydenta, sprawiając, że największą władzę dostawał Główny Komendant Sił Zbrojnych nazywanym w skrócie Daiszoto - z amestryjskiego Przewodnik.
Wpływy amerykańskie sprawiły pojawienie się anglojęzycznych nazw i imion mających znaczenie tylko w tym języku. Niektórzy zmieniali nawet swoje imiona na nowe. Fala ta sprawiła, że nawet kolejny Daiszoto Amestris miał na imię King (było to wtedy nadzwyczaj normalne).
Co było do przewidzenia, narastające napięcia kulturowe i utrata kontroli przez muzułmanów doprowadziły w końcu do załamania porozumień. Populacje chwyciły za broń. Wojna domowa w Iszwalu, tocząca się od 1933 do 1939 roku, zmieniła życie wielu mieszkańców Amestris. Wywołana została przez Amestryjskiego żołnierza, który rzekomo przypadkowym zastrzeleniem jednego dziecka wywołał zamieszki, które szybko rozszerzyły się na wschodnim obszarze. Wojna była długa i wyniszczająca. Okazało się, że Iszwalczyków wspierała III Rzesza, dlatego byli w stanie tak długo prowadzić walki. Wówczas jego ekscelencja King Bradley podpisał rozkaz specjalny numer 3066, traktujący o usunięciu Iszwalczyków zarówno ze wschodnich terenów, jak i z wojska. Żeby dokonać anihilacji na ziemiach iszwalskich wysłano do walki Kompanie Ĕlakamisṭa – pierwszą kompanię w pełni uzbrojoną w najnowocześniejszy sprzęt z zachodu. Ich nazwa miała przypominać Amestryjczykom o dawnych, dumnych czasach, a ich czyny – przejść do legend. W czasie anihilacji ze strony Iszwalczyków pojawiały się propozycje bardziej pokojowego rozwiązania – Mohamed bin Lohmad, samozwańczy kalif Iszwalu, w zamian za wstrzymanie walk zaproponował swoje życie, jednak King Bradley, twierdząc, że jego życie nie jest równej wartości co tysiące innych, odmówił. Wtedy też III Rzesza zrezygnowała ze wspierania przegranej sprawy, a rząd Amestris namówił ją do zmiany stron. Spotkało się to z aprobatą Berlina, zainteresowanego promowaniem państw narodowych oraz bazami wojskowymi dla Kriegsmarine, które Amestris mogło zapewnić.
Kiedy w Europie zaczęły panować niepokoje ze względu na politykę Trzeciej Rzeszy, początkowo ze względu na podobieństwa ustrojowe Amestris zamierzało ostatecznie sprzymierzyć się z Hitlerem, jednak potężny głos ludu przemówił do polityków jasno: Nie chcemy ingerować w nie nasze sprawy i pragniemy neutralności. Otoczone górskimi pasmami i morzem Amestris miało nadzieję na przetrwanie Drugiej Wojny Światowej bez wzajemnych interwencji ogłaszając neutralność. W roku 1943 bez uprzedzenia zaatakowali jednak Sowieci rękami Komunistycznej Republiki Wielu Narodów, chcąc prewencyjnie wyłączyć bazy wojskowe (które flota niemiecka i tak stosowała, pomimo neutralności). Widząc potężną przewagę armia Amestris postawiła jedynie symboliczny opór, akceptując okupację w zamian za bezpieczeństwo swoich obywateli. Sytuacja ta była dla aliantów niekorzystna, zwłaszcza pod koniec wojny, gdy dzielono wpływy po Hitlerze. W 1945 roku w Amestris wylądowali więc Alianci i postawili słabą w porównaniu z siłami inwazyjnymi armię KRWNu i przejęli kontrolę w sposób bezkrwawy. Poczdam potwierdził taki stan rzeczy.
W roku 1963 nowe Amestris ze stolicą w Central City stało się jednym z przyczółków USA w razie ataku ze strony ZSSR, reprezentowanego w regionie przez szukającą konfliktu KRWN. Chronione tarczami antyrakietowymi i stacjonującymi tam wojskami było niemal nietykalne. Jednak, gdy oficjalnie Związek Radziecki uległ rozpadowi, sojusznik wycofał swoje wojska zostawiając tylko przestarzałe pojazdy i sprzęt dla obrony Amestryjczyków. Większość wyposażenia Kompanii Państwowych Ĕlakamisṭa wróciła do USA. Wykorzystując tą sytuację Iszwal powoli regenerował się po niemal całkowitym zmarginalizowaniu. Zwiększająca się ilość ataków terrorystycznych zmusiła ludność do ewakuacji z podupadłego państwa i zahamowania dalszego rozwoju gospodarczego.
Kiedy w roku 1998 do władzy doszedł Piotr Grumman, muzułmanie znowu stanowili większość obywateli Amestris, a rosnące niepokoje wśród sąsiadów nie dawały o sobie zapomnieć. Osłabione dowództwo doprowadzało do klęsk na tle dyplomatycznym, jak i gospodarczym. Kiedy Daiszoto Grumman umarł w 2016 roku, na scenę polityczną wkroczył Selim Bradley – prawnuk otoczonego szacunkiem i czcią Kinga Bradleya. Czy młody władca podąży ścieżką swojego wielkiego przodka czy może skłaniać się będzie ku bardziej pokojowym rozwiązaniom. Czas pokaże jaką ścieżką podąży.


Amestris
Ustrój - Prezydent jest również premierem, funkcjonuje symboliczny parlament, który wyznaje wolę prezydenta-szefa partii. Jest to więc system superprezydencki z elementami klasycznego autorytaryzmu
Bazowa duma narodowa: 0,8
Bazowa popularność przywódcy: 0,9
Demografia: 42% Amestryjczycy, 53% muzułmanie z Isztwalu, 5% reszta, głównie amerykanie
Bazowa Populacja: OK. 55 tys., przyrost naturalny to ok. 750 osób rocznie, z przewagą muzułmanów (nie uwzględnia to Iszwalu).
Baza rekrutacyjna: 600-1100, miesięczny przyrost 18 osób
Religia panująca: 40% kościoła Amestriańskiego, 52% islam sunnicki, 8% prawosławie i inne
Bazowi partnerzy handlowi: USA, Izrael, Brazylia
Bazowy budżet militarny: 3 miliardy
Dochód: 40 mln
SEP ogólne: 28 mln (70%)
SEP turystyczne: 12 mln (30%)
Przedsiębiorstwa państwowe: brak
PKB na osobę: niewielkie
Poziom państwa: słabo rozwinięte gospodarczo, niepewne politycznie i uznawane powszechnie
Zdolność transportowa: Bardzo mała (1 kompania na lądzie lub morzu o ile GM nie zarządzi inaczej)
Sugerowana gazeta główna: brak
Sugerowana stacja radiowa: brak
Sugerowana stacja telewizyjna: brak
Sugerowana nazwa sił zbrojnych: brak
Cecha szczególna terenowa: Szybka głowa
Inne: Nierzadkim zjawiskiem są watażkowie, którzy z prywatnych pieniędzy (pochodzących zwykle z przestępstwa albo korupcji) inwestują prywatnie i zbierają poparcie lokalnej ludności, a potem powołują milicje, które walczą ze sobą na tle etnicznym i nie bardzo obawiają się rządu.


Poziom socjalu:
minimalny 18%, wystarczający 25%, maksymalny 45%

Przynależność traktatowa:
ONZ: Tak
Dodatkowe organizacje ONZ: Brak
Konwencja Wiedeńska o Prawie Traktatów: Sygnatariusz
Konwencja Wiedeńska o Stosunkach Dyplomatycznych i Konsularnych: Tak
Konwencja o Prawie Morza z Montego Bay: Tak
Konwencja Ottawska o Nieużywaniu Min Przeciwpiechotnich: Tak
Dodatkowo: Azjatycki Bank Rozwoju

Post Reply